نمازها و زکاتها و جدّیت در روزه دارى، باعث آرام شدن اعضاء و جوارح، خشوع دیدگان، فروتنى جانها و خضوع دلها و بیرون راندن کبر و نخوت از وجود آنان مىشود.
زیرا که این امور باعث آرام شدن اعضاء و جوارح و خشوع دیدگان و فروتنى جانها و خضوع دلها و بیرون راندن کبر و نخوت از وجود آنان مى شود. ...
بنگرید، که این اعمال چگونه نمودهاى فخر فروشى را در هم مىشکند و آثار و نشانههاى تکبر را مىزداید!
متن حدیث:
وَ عَن ذلِکَ ما حَرَسَ اللّه عِبادَهُ المُؤمِنینَ بِالصَّلَواتِ وَالزَّکَواتِ وَمُجاهَدَةِ الصِّیامِ فِى الیّامِ المَفروضاتِ تَسکینا لأَطرافِهِم وَتَخشیعا لأَبصارِهِم وَتَذلیلاً لِنُفوسِهِم وَتَخفیضا لِقُلُوبِهِم وَإِذهابا لِلخُیَلاءِ عَنهُم... اُنظُروا إِلى ما فى هذِهِ الفعالِ مِن قَمعِ نَواجِمِ الفَخرِ وَقَدعِ طَوالِعِ الکِبرِ؛
«نهج البلاغه (صبحی صالح)، ص294»
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان